22 Kasım 2016, Salı
saat: 15:26
Unutulmaz ve hatta dönüm noktası haline geleceği daha Türkiye'ye dönmeden belli olan bir seyahat ve deneyimdi Budapeşte macerası.
Muhteşem heykeller,mimari,sokak yemekleri,Tuna nehri,kahramanlar meydanı,parlemento binası,ve bir sürü saray..Bir avrupalıya yakışmayacak sıcaklıktaki insanlar ve çok hesaplı yeme içme fiyatları..
Bira başta olmak üzere her türlü alkollü içkinin çok ucuz olması başta şahsım ve diğer içici arkadaşlarım adına way lan cennete düştük etkisi yarattı haliyle..
İlk 2 gün seminer oldu.mudan ve shodan seviyesindeki biz ezik acemileri başka salona postaladılar ama yinede o 2 gün çok eğlenceli idi..Minnak bir Japon olan Nakano sensei ve zırt pırt yanıma gelip şöyle kes böyle dön diye müdahale eden Andre sensei'yi çok sevdim..
Ve 3. gün..Yarışmaların olduğu gün açılış seremonisi harikaydı..Türkiyenin ruhu duymadan cebinden para ödeyip Uluslararası bir organizasyona katılan Türk ekibi anons edildiğinde boğazıma bir yumruk tıkandı..Çok duygusaldı çok..3 arkadaşımız ellerinden geleni yapıp dereceye girdiler.Hatta biri bronz madalya da aldı.Ama Türkiyenin hala durumdan haberi yoktu..
Son gün sınav günü..Sahne alacağım dakikalar yaklaşana kadar heyecan yoktu..Aman canım noolcakki bin kere yaptığım hareketler diye telkinde bulundum kendime ama sınav kataları öğle vakti belli olunca hayatta çıkmaz dediğim ve pek sevmediğim tüm kataların hepsinin arka arkaya sıralandığını görünce ufaktan bir heyecan başladı haliynen..
Sınava gireni bekleyen ilk yarışmacı sandalyesine oturduğumda ise heyecandan resmen başım dönüyordu..
Ve sıra bana geldi..Hacimeeahh diye bağırdı yan hakem..Açılış toresini yaptım(selamlama ve kılıcı beline takma ile ilgili bi ritüel işte)
Sonra ilk kataya başladım.Kılıcı çekmem ile birlikte sol göğsümdeki yapışkanlı numara kağıdı CAARTT diye bir sesle çıkıp sağ bileğime yapıştı..Çıt çıkmayan salondaki tüm bakışlar bana döndü haliyle..O sırada rengim eflatuna yakın mor gibi bişey olabilir bilmiyorum..Sonra Çiburi denen kan silkme hareketini yaparken yapışkanlı kağıt yere düştü..Sırtımdan soğuk terler çatalıma doğru ilerlerken fatih senpaimin ne olursa olsun durma samuray tereddüt etmez nasihati kulaklarımda yankılanıyordu ama gelde bana sor..Herşey yolunda gitti sonra..olan olmuştu..Kapanış toresini yapıp selamımı verdim ve arka taraflarda kaybolup koşarak uzaklaştım..5 dakika sonra haber geldi zaten kazanmış ve 1.dan olmuştum..Başımın hiçbi zaman bu kadar göğe erdiğini hatırlamıyorum..
Sonra yüzlerce kare fotoğraflarını çektiğim takım arkadaşlarımın benim sınavım esnasında bir karecik bile çekmediğini öğrenince alayına çemkirdim surat yaptım.ama olan olmuştu..Neyseki gece vakti Berna bir fotoğraf gönderdi Belçikalının biri çekmiş idare ederdi..
Seneye İtalya Torino'da olacakmış şampiyona..2. Dan sınavına gireceğim ve muhtemelen yarışmacı da olacağım bu sefer.Ve Torino trenle Floransa'ya 2 saat ötedeymiş..Şimdiden para biriktirmeli..
www.youtube.com/watch?v=gPN4ImIoVm0
