25 Kasım 2016, Cuma
saat: 00:49
geriye dönüp bakınca insan daha da bir sinirleniyor tabii...
doğum günümde suratıma bakmayıp elini tuttuğumda bir tepki vermemesi. ben trip atınca da ağlaması ama sinirlenemeyip ne yapacağını şaşırması (nasıl o kadar ucuz atlattığıma şaşırmıştım zamanında).
bana günlüğüne yazdığı şeylerin abartı ve yalan olduğuna inandırmaya çalışması.
ayrılıp da barışmaya çalıştığımız zamanlarda benimle sevgiliyken arkadaş diye gezdirdiği adamla öpüştü mü sevişti mi yoksa sadece konuştular mı artık ne boksa, aralarında geçen "olmuyormuş, kısmet" muhabbetleri.
beni ankara'ya davet edip sonra resmen dibinde otururken iki ay önce yaptığı "arkadaş" ile skype'tan yurtdışına gitme planları yapması...
peki, ben kandırılmak istedim, kabul...
burnumun dibindekini görmedim, kabul...
iyi de bu senin bana bu kadar aşağılıkça davranma hakkı vermiyor ki arkadaş? "insan dürüst ve ahlaklı olmalıdır fakat karşısındaki sizden daha salak ve safsa ona kötü davranmakta serbestsiniz" diye bir kural mı var bir yerde benim okumadığım görmediğim?
ben belki bu ilişkiye biteceğini bile bile başladım, belki ideal bir sevgili olamayacak kadar sorunlarım var da bunları hak etmedim be abi.
aşağılık biri değilim.
insan istiyorum ya.
insan gibi muamele görmek istiyorum.
