27 Kasım 2016, Pazar
saat: 10:34
Sanırım her şey çok güzel olacak.
Annemle uzun uzun konuştuk. Her şeyi anlattım. Nasıl ikna edeceğim diye düşünürken hiç beklemediğim bir şekilde ikna etmeme gerek bile kalmadı. Beni biraz geç kalsa da son bir kaç yıldır anladığını ve bu hayatta ne yapmak istiyorsam elinden geldiğince maddi manevi destek olacağını söyledi.
Bu durumda hazırlıklarımı yapıp istifayı basıyorum. Tahminimce baharı bulur. Bir süre canım ne isterse, bedenimin ve ruhumun neye ihtiyacı varsa onu yapmayı düşünüyorum. Sonrasında bu yaştan sonra okuyacağım yeni üniversite için arayışa gireceğim. Aslında en çok İspanyol dili ve edebiyatı bölümü cazip geliyor ama ne yazık ki İzmir'de yok. Tadını çıkaramadığım bu nefis düzenimi bozup bu saatten sonra yeniden İstanbul'da ya da Ankara'da yaşamak istemiyorum. Bir ihtimal Dokuz Eylül Üniversitesi dilbilimi bölümü olabilir. Bakacağız. Yeter ki zevk aldığım bir şeyler öğreneyim. Yeter ki bana bir şeyler katsın. Gerisini düşünmek istemiyorum. Aynı Steve Jobs'un okulu bırakmadan önce kaligrafi dersi alması gibi, evet.
Sanki güneş biraz daha mı parlıyor bu gün ne? Akşam için şöyle güzeeeeel bir börülce yemeği yapayım madem.
Eee Cevo? Seneye nereye gidiyoruz tatile?
:)
