27 Kasım 2016, Pazar
saat: 11:19
anneme biraz çemkirmiş olabilirim, istemeden.
dün kuzenim nişanlanmış, akşam 5 gibi öğrendim, çok da sevindim.
birisi evlenecek olduğu için değil, evlenmeyi istediği için.
Ama bana bu yalnızlığı ailemin çektirmemesi lazım en azından.
Her neyse, bana darısı başına demiş, dedim annemdir der tabi dedim geçtim.
Zira, gelenek işte deniliyor, ama darısı başına bana göre isteyen insana denilmesi gereken bir kelam.
atıyorum doktorayı bitiren birini söyleyip bana darısı başına derseler, çok mutlu da olup ay hadi inş fln diyebilirim, ya da atıyorum nobel aldığından aziz sancar darısı başına denildiğinde, kelimenin tam anlamı demiştim mesela.
neyse geçelim, sordum biraz, kimmiş kimlerdenmiş diye, şuranın ileri geleni vs dedi.
dedim anneciğim osmanlıda mıyız bana ne nerenin ileri geleni bana okulunu söyle ne mezunu ne iş yapıyor.
hadi anladım yanlış sordum.
peşinden mesaj atmış biz ne zaman sevinicez diye.
yemin ederim, tepem attı
yaptıkları ile böbürlenen insan diilm ama oturdum şu güne kadar yaptıklarım sizi mutlu etmediyse sevindirmediyse tutup sevinci böyle bir şeyde arıyorsanız özür dilerim asla sevinemeyeceksiniz diye yürüdüm.
şimdi babam mesaj atmış, böyle konuşma bak ana yüreğidir, bekliyor işte diye. seninle gururlanmamaız söz konusu değil diye.
- hani aslen bi bok yaptığım da yok da neyse -
güzel roman oynarım ben, genelde de akraba düğünlerinde zorla beni oynatırlar. Roman havası çalınır, herkes boşaltır o sahneyi ben bi oynarım - ailenizin dansözü geldi hağnım -
dün de çalmışlar beni anmışlar. annem ağlamış fln fln.
Gerçekten ne bekliyordunuz yani düşünüyorum
32 yaşında doktora yapmaya japonyaya geldim.
32 yaşında.
bu demektir ki hayatımı artık buna adıyorum aloo..
napıcam burda birini bulup hayatıma alıp sonsuza kadar mutlu olucam falan mı sanıyorsunuz
Ben hayatımda ilk kez hayatımda olmayan birine aşık olduğumu söyledim burdayken babama, Marcos.
Ulan marcosu bile gözüm görmüyor artık.
Çünkü büyüdüm, yıprandım.
Hayatımda cidden 24 saatten fazla aynı odada kalmaya dayanabileceğim bir insan istemediğimi anladım.
Yalnızlığımı sevdim, kendimi eh işte.
Bu koşullar altında birini eş olarak hayatıma almam gibi bir durum söz konusu değil
Lafı dahi edilemez.
Kaldı ki, ben pek bu tip şeylere uygun bir insan diilm.
Trollük yapıp geçiyorum.
Çünkü aslında herhangi bir adamın beni anlayabileceğine dair olan inancım da yok
kimseyi pek samimi bulmuyorum, ve daha fazla da kırılmak istemiyorum
Benim hayatım bilim artık
Çocuklarım da basacağım makalelerim olacak artık
Belki bir iki kitap yazarım onlar
Ondan sonrası bi yerde hoca olunca da yetiştireceğim öğrencilerim olur çocuklarım
daha fazlasını benden beklemeyin
gece 6 da günün ilk şarkısını dinledim bu arada
www.youtube.com/watch?v=7s6ebxFvrFw
Hayatımın hiçbir döneminde benim birincil amacım bir evlilik hayatım olması olmadı
Kaldı ki yaşadığım yarak gibi 5 senelik ilişkiden sonra, evliliğin benim gibi bir insanla olabileceğini tam olarak gördüm.
eğer öyle biri varsa ala yoksa ne ala.
napabilirim yani.
