28 Kasım 2016, Pazartesi
saat: 11:15
"sen mutsuzlugu seviyorsun, mutsuzluktan ilham aliyorsun. yasarken, gezerken, aglarken, calisirken ve hatta sarki soylerken bile mutsuzluktan besleniyorsun." demisti bir arkadasim bana. oyle galiba. kendime kucuk sikintiler bulmayi seviyorum.
+
pazar gunu kendimi cok yalniz hissettim. onca kalabaliga ragmen cok yalniz hissettim. sg'ye ragmen kendimi cok yalniz hissettim. hic bir sey yapmadan benimle oturup 2dk kahve icmemesinden yalniz hissettim. surekli aglayacak gibi, aglayamamista yanaklari dolmus bir cocukmuscasina gezdim. karmakarisik duygularla gezdim. oysa ki ben bir suru arkadasi olan, sevgilisi olan, hem de tamda yillarca hayali kurulmus bir aski yasayan biriyim. neden kendime kucucuk detaylarla mutsuz ediyorum? ediyorum ve mutsuzluktan haz aliyor gibiyim. 4.5. dubleyi icer gibi uyusuyorum, ayni sarkiyi 10.11. kez dinliyor gibiyim.
+
bugun bir yas daha atiyor, bir yas daha yaslaniyorum. iyi ki dogdum derken bile parmaklarim karincalaniyor. uzerimden atarsam bu agirligi, tekrar gelicem gunce. hic bir sey gulumsetmiyor bugun beni.
+
