02 Aralık 2016, Cuma
saat: 12:04
asansöre bindim. üstünde 'STOP' yazan düğmeye basmak istedim. hem de çok. beni ne tuttu bilmiyorum. yapmadım. sanki o düğmeye basınca bütün dünya ve hayat duracakmış gibi geldi. her şey donacakmış gibi ! biraz düşünmek ve dinlenmek için iyi bir mola olurdu. her şeyi düşünebileceğim ama o sırada hiçbir şeyin değişmeyeceği, zamandan çalınan bir zaman. ama basmadım düğmeye. belki daha yeterince sıkılmamıştım koşturmaktan ve mola hakkımı daha sonraya saklamak istemiştim. belki de sadece asansörün duracağını bildiğimden ! istemedim hayal ettiklerimin gerçek olmadığını görmeyi. hiçbir şeyin, birkaç dakikalığına da olsa sözümü dinleyip olduğu yerde kalmayacağını görmek istemedim... (sf. 227) Kinyas ve Kayra
Bazen hayallerinin gerçek olmıycağını bilmek gerçekten acı..
Bu bilinçle , bu olguyla yaşarsan hayal ,hayal olmaktan çıkar gerçekçi bir bakışla yoluna devam edersin.
Aslansın sen , yaparsın göki..
''belki de tek sorun şuydu: biz ne istediğimizi bilememiştik hiçbir zaman. ve dolayısıyla her şeyi deniyorduk. belki görünce istediğimiz, uğruna yaşadığımız şeyi hatırlarız diye.''
