03 Aralık 2016, Cumartesi
saat: 15:59
sonsuzeksi2. işyerindeki bilgisayarımın şifresi. bence bu da hayatın adıdır. her sabah sonsuzeksiiki diye güne başlamak güzel, bütün günün stresine bu kapıdan girmek, sonsuzeksiiki kapısından girmek güzel.düşündükçe güldürüyor da beni:) gülmek için böyle küçük şeylere ihtiyacım var. manyaklığımı seviyorum. daha doğrusu, uyumsuz olmayı seviyorum. topluma uyum sağlamadığım dönemler ve topluma uyum sağladığım dönemler. toplum bana çalış dedi diye çalışıyorum, bu olayı böyle görüyorum, ama benim de toplumdan alacağım var, öyleyse müzik sesini sonuna kadar açıyorum evin içinde bangır bangır bağırıyor ve karşıkomşumuzyaşlıteyzeye aldırmıyorum, çünkü toplumdan alacağım var,böyle hissediyorum, ve çünkü karşıkomşumuzyaşlıteyze, toplum denen o büyük kümenin bir elemanı. neyse. neyse ki güzel müzikler var.
şehram naziri, daryuş talai ve kayhan kalhorla aynı eve çıkmış gibiyim. kayhan çalıyor. şehram söylüyor. daryuş çalıyor. tar ve setar. ve kemençe. bazı günler, genelde haftaiçi erdalerzincan da geliyor sazıyla. haftasonları yoyoma da geliyor. yoyoma çok şenlikli bir adam. bütün bir ipekyolunu dolduruyor eve. sanki ipekyolu bizim evden geçiyor. öyle manyaklıklar oluyor. şehram desen ayrı bir dünya. gidiyor ermeni filarmoni orkestrası ile söylüyor. odasında durup durup şiirin şiriiin diye bağırıyor. talai sebz diyor başka bir şey demiyor.
kayhankalhoru canlı dinleyebilmeyi gerçekten isterdim.
