03 Aralık 2016, Cumartesi
saat: 19:23
Enteresan bir sakinlik var içimde. Korkmuyorum. Yani aslında korkuyorum çünkü hiç kolay olmayacak. Bir sürü aksilik çıkacak. İşler bazen ters gidecek. Bazen aslında ne yapmak istediğimi bile unutacağım. Ama olsun. En azından bir şekilde tutunduğum ve hiç mutlu olmadığım bu hayattan şikayet etmek yerine sıfırdan başlamayı göze alacağım.
Bir şey diyeyim mi? Kendimle gurur duyuyorum. Yolun sonunda başarısız olsam bile gurur duyuyorum. En azından o göte sahipmişim.
Şirkette tam bir kaos ortamı hakim. Herkes baltalarını biliyor. Baltalarını kaybedenler kenarda köşede ağlayıp duruyor. Bense hayatımda hiç bu kadar huzurlu işe gidip gelmiyorumdur heralde. Şirket yansa umrumda değil.
Şimdi biraz dedikodu...
D. evleniyormuş, İstanbul'da bir veteriner ile. Bunu duyan N.'nin dünyası başına yıkıldı tabi. Zaten depresyondaydı, dibini gördü. Artık yardım etmek istemiyorum çünkü reddediyor. Depresyondan zevk aldığını falan düşünmeye başladım. En iyisi kendisinin farkına varıp çıkmak için bir şeyler yapması.
edX'te nefis bir derse kaydoldum. Hayatımda ilk defa bir şeyi bitirmek istiyorum ve sanırım bu şey, bu ders olacak. Hadi bism...
Fırında kestane isteyen?
