06 Aralık 2016, Salı
saat: 09:23
Gecenin birbuçuğunda dolapta kalan son birayı belki istediğim etkiyi alır ve uyumayı başarabilirim diye kafama diktim ama beklenen etki sadece gaz ve çiş olarak tezahür etti..Başka da bi bok olmadı..
Cumartesi sabahından beri içimi ağır ağır yiyip tüketen solucanlar değildi uyumamı engelleyen..Aslında baştan öyleydi de karanlıkta bekleyen başka bir düşünce sahne aldı ve o saatte kontağı kapalı olması gereken zihnim içerden tekmelemeye başladı beni..Bu konu ile ilgili bir doğum şekli olmalıydı yada bu gece bir şekilde ben icat etmeliydim..Yoksa zihnim içimde ölecek ve ben zihin zehirlenmesine maruz kalacaktım..
Sahne alan konu Budapeşte'de cumartesi sabahı gözlerimi zart diye açmama sebep olan o sabaha karşı rüyasıydı..
Biz ne yaptığımızın farkındamıyız? benzeri soruları kafamın üstüne boca etti ve birbuçuk yıldır başka duygulardan bir türlü fırsat bulamayan dehşet duygum en sonunda arz-ı endam etti..
Bir şekilde çözümü bulmalı ve sonuçlandırmalıyım..Ne beklemek nede umursamamak lüksüm var..
Çünkü hissediyorsam olacaktır..Hep oldu..
Utanmak istemiyorum..
