16 Aralık 2016, Cuma
saat: 11:26
Çok uzun zaman geçti ama biz bir ilerleme kaydedemedik hala bu belirsizlik beni içten içe kemidiyor ne yalan söyleyeyim. ilaçların dozunu arttırdık ama ben hala kendimi kontrol altında hissedemiyorum :( belki de ilaçlar etkisini göstermeye başlamadı ki umarım öledir. Git-gellerle dolu bir ruh halim var ki terazi bir türlü dengeyi koruyamıyor. Önceden dakikam tutmazdı birbirini şimdi saniye olarak değişiyor bende herşey, korkuyorum. En ufak bir olay bende dünya batmış etkisi gösteriyor ve bundan nefret ediyorum, nefret ettikçe anksiyetelerim daha da çoğalıyor. Her gün kendime takacak yeni birşey buluyorum ve sürekli uyuyorum. Bıraksalar beni günün yarısından fazlasını uyuyarak geçirebilecek bir durumdayım. Hiçbir şeye çözüm bulamadığım için uyuyarak kaçmaya çalışıyorum sanırım. Önceden uyumak için hap alıyordum şimdi uyumamak için almam gerekecek nerdeyse. Düzenli bir hayattan karmaşık bir hayata geçişin etkileri bitip tükenmek bilmiyor. Sigarayı içmek yerine yiyorum gene, öksürükten gebericem ama iki öksürük arası bir sigara iyi gidiyor. Tek elimden gelen sigara içmek, düşünmek ve kaygılanmak. Bu arada kendi hayatımı da boka batırmıyorumdur inşallah diye yeni bir problem buldum kendime. Bir süre de bunun üzerinde kaygılanıcam heralde. Huzurlu günler ne kadar uzak geliyor şu an bana. Mutlu günlerin kıymetini bilememişim zamanında ne yazık ... Daha mutsuz günler yoktur umarım gelecekte ...
