26 Aralık 2016, Pazartesi
saat: 15:59
bir süredir evde işsiz oturduğum için yemek, pasta, börek yapmaya sardım.
yakın zamana dek hiç kendi başıma yemek yapmam gerekmemişti; 1 yıl öncesine dek babaannemle kapı komşusu olduğumuz, sonra hala birlikte oturduğum kız kardeşim keyfi geldiğinde güzel yemekler yapabildiği ve onun dışında da dışarıdan söyleyerek hallettiğim için bu yaşıma dek bir iki özel durum dışında hiç yemek yapmamıştım.
geç olsun güç olmasın demişler ama iki günde de yılların aşçısı gibi yemek yapılamıyormuş. ha bir de yemek yaparken yanımda biri bulunup yol gösterse hiç fena olmazdı; annemle sürekli telefonda bir yere kadar oluyor.
yaptıklarımı tadanlar seviyorlar. çikolatalı pastama (yaptığım en kolay şey) en zor beğenen huysuz kuzenim bayıldı ki doğru düzgün kabarmamıştı bile son yaptığımda.
bir de kurşun kalemim kurşununu oyarak heykelcikler yapmaya çalışıyorum ama epey zor iş. kendi başıma bu yeteneksizlikle çok ilerleyemeyecek olsam da oyalanmış oluyorum. evde kafayı yemekten iyidir. zaten hava soğuk.
hava soğuk dedim de tam sıcak şarap havası ki onu önceden de güzel yapardım. evet gidip şarap, portakal, karanfil falan alayım ben.
ısının.
