03 Ocak 2017, Salı
saat: 01:48
geçen gün durup dururken içimden geçti.. haddim olmaması, üstüme vazife olmaması, bunun kararını verecek kişinin ben olmamam gibi rasyonel düşüncelere kulak asmak zorunda olmadığım, kralı olduğum kendi iç dünyamda şöyle hissediyorum: bir e.'nin yaptığı evliliğe dostu olarak gönlüm razı değil, bir de ö.'nün bir sürü vasat insanı hayatına sokup onlara şans tanırken, bize sonradan doğru düzgün bir şans tanımamış olmasına hiç gönlüm razı değil. değil ulan işte, "hakkı bu değildi" gibi hissettiriyor. dynamics-schmynamics, -dilberay atarıyla- "zorunda mıyım?"
sonradan fark ettim ki, "hayret, bir şey anlatmak gelmiyor içimden" diyişlerim, değişmek-ayrışmak-uzaklaşmaktan ziyade bu küskünlükten, teessüf bile edememekten kaynaklanıyor. yoksa, sen de biliyorsun ki, ayaklar aynı ayaklar.
