10 Ocak 2017, Salı
saat: 10:46
Doğum iznim bitti bile.İlk izne çıktığımda nasıl uzuuun geliyordu 6 ay işten uzak kalmak fikri falan.Oysa o arada o kadar çok şey oldu ki zaman nasıl geçti hiç anlamadım bile.O zaman şunu yaparım bunu yaparım dediğim şeylerin hiçbirini de yapamadım.E malum evde bi bebek olunca ve insan yalnız olunca başka hiçbişey yapılamıyormuş:)
Bebiş 5 aylık oldu, tam bir minnoş, kendi çocuğu insana ne kadar güzel geliyormuş ya.Çocuğu oturup izlerim saatlerce o derece güzel geliyor bize.Bu hafta işe başlayacağım için bebeği teyzeye bırakacaktık, çok endişeliydim, kar yağıp da eve tıkılınca 2 gün daha beraber zaman geçirme şansımız oldu , iyi de olmuş açıkçası çünkü atak döneminde şu anda , sabah 7de ağlayarak uyandı, memeye yapıştı, sonra da 9a kadar memeyi bırakmadı , cok cok emdi. Teyzeyle kalıyor olsa muhtemelen huysuzlanacaktı.Şimdi keyfi yerinde, içeride uyuyor.
O. nun beli tutuldu:( Zaten bekliyordum böyle birşey.Geceleri Don Kişot gibi tşörtsüz ve üzerinde hiçbişey olmadan uyuyor,genelde üşüyen bir adam değil ama ben yorganın altında ancak ısınırken onun böyle uyumasına anlam veremiyordum.Ama kötü oldu tabi, kıpırdayamadığı için çok nazlı :(
