11 Ocak 2017, Çarşamba
saat: 08:44
Eski eşimin işten çıkarıldım mesajı ile başladı dün sabah.Sonra telefon görüşmesinde bilmediğim şeyler yüzüme vuruldu.Arkasından -değdi mi? sorusu geldi..
Tüm gün beynimin içi savruldu durdu..
Akşamında öz oğlumla konuşabilecek cesareti toplamak için hızlıca 2 duble rakı içtim.Ben salak salak girizgahlar yapmaya çalışırken -geç bunları baba,benim 15 sene boyunca her pazar sen evdeyken tüm kaslarım gerildi..Seninle olan anılarım hep kesik kesik demesiyle de ayılıverdim.
Ben kimim?
Ben neyim?
Neler yaşadım neler yaşattım ?
Değdi mi?
Sömestr tatilinde uzun uzadıya bir konuşma bizi bekliyor.O gerilim dolu 15 yılın envanterini çıkarayım.Oğlum olup bitenin farkında olmadan büyürken yaşananları bilsin artık.Baban İstanbulda.işleri biraz uzamış denildiğinde babasının sadece2 km ötedeki cezaevinde olduğunu da,babasını zikip atanların herzaman en yakınındakiler olduğunu da bilsin.Bilsin ki babası bunca şey olup biterken, sadece bu kadar hiçbirşey yokmuş gibi davranabiliyor.
Ben konuşmadıkça benim yerime konuşmuş birileri..
