14 Ocak 2017, Cumartesi
saat: 19:12
Bugünü hiç bir zaman unutamıcam sanırım. Öğleye doğru yengemlere çınar gelince onlara geçtim her zaman ki gibi oynadık,oturduk çizgi film izledik,beraber yemek yedik felan. Sonra benim bi işimi halletmem için dışarı çıkmam gerekti.
Buraya kadar herşey olağan ama bundan sonrası tam bir kaos.
Hava güzel olduğu için gideceğim yerde yürüme mesafesinde çok yakın olmasada uzakta sayılmayacagı için yürüyim dedim.
Öyle kendi halimde yürüyorum ama. Gideceğim yere varmam yarım saati buldu nerdeyse. Sonra bir baktım yengem arıyor. noldu çınar yok. Nasıl yok? yok işte oglum çıldırıcam diyor kadın ağlayarak. haydaaa nasıl ya nasıl olmaz bende bi an aklımı kaybediyo gibi oldum.
Ya iyice heryere baktınız mı diye sorarken arkamdan biri etraftaki dilencilerden korkmuş sanırım bacagıma yapışmış. Bacağıma yapışan kim? Çınar. Onu öyle görünce düşüp bayılıyodum nerdeyse.
Adam beni evden çıktıgım andan beri takip etmiş ya hakkaten inanamadım buna.
işin en ilginç tarafıda bunun aynısını bende çınarın yaşlarındayken babama yapmış olmam.
Valla bu çocuk hık demiş burnumdan düşmüş bildiğin,kendi oğlum olsa bu kadar olur yani ajkhdkjhasd
hay allam ne gerildim ya hala heryerim ağrıyor valla.
www.youtube.com/watch?v=6EA-MIYY1bg
