01 Şubat 2017, Çarşamba
saat: 19:31
Baba evindeyim bugün...
Geldim yine evime, arkadan sezen söylüyor. İyi geliyor ailem bana. Biliyorum, yanımdalar her zaman ve her geldiğimde bir kez daha hissettiriyorlar bana. Hep sağ olsunlar.
Geldiğimin ikinci gününde falan neden evlenmiyorsun, öğretmenliği düşünmüyor musun, çok uzak değil mi Trabzon... gibi sorulara maruz kalsam ve hep aynı açıklamaları da yapıyor olsam da iyi geliyor burası bana. Ama yetiyor galiba bu süre, dönmek istiyorum iş yerimin olduğu şehre. Orada biriktirdiklerimin de etkisi var bunda, hepsi için şükürler olsun.
Birine sordular beni. Görüşecek olursa evlenecekmişim. Adını bile sormadım. evlenmeyi düşünmüyor musun dediler. Onunla düşünmüyorum dedim:).. Hep gönlüme de güvenmiyorum diyordum hala da öyle çok güvenmiyorum gönlüme. Ama ne yapalım kendi halinde bir yerlere sürükleniyor.
Pazartesi bir terslik olmazsa işteyim yine ve galiba çalışmalıyım artık; Kanun, yönetmelik, tebliğ, genelge... bakmalı hepsine. Hiç bana göre değil fakat bilmiyorum demek hoş olmuyor. İnsanın işini başkalarının öğrettiği olunca biraz çirkin oluyor.
Kafam hala karışık. Bildiğim bir şey varsa bizimkilerin küçük kızıyım ve evlenmek için falan acele etmeme gerek yok. Annem hala önüme çıkanlarda ne olursa olsun demiyor:)... Babam hepten o kim olursa beğenmeyecek gibi. Bakalım hayırlısı artık.
Dedem, ananem iyi gibiler yaşlarına göre. Her geldiğimde biraz daha güçsüzleştiklerini görüyorum. Ama onlarla hala sohbet edebilmek çok güzel, çok şanslıyım o konuda.
Birde bu gelişimde yaşlanmışsın şakası yapıyorlar bana ablamlar. Şaka ile karışık diyelim:) Yaşını bil ona göre hareket et diyorlar aslında, hayırlısı diyorum bende...
Buraya geldim bir hafta da kilo aldım galiba artık pazartesiden itibaren aç kalmalıyım bir iki hafta. Burada bir aylık yedim sanki, hala da yiyorum...
İşte böyle bitmez bu çene. Uzun zamandır dökülmüyorum sana. Dökülsem de yazamıyorum her şeyi... bu sefer o kadar cesur olamıyorum, yaşlandım herhalde:)
