04 Şubat 2017, Cumartesi
saat: 10:00
günümüz ilişkilerinde şöyle bir sıkıntı var. birine sevgiyle yaklaşmak bir zayıflık olarak anlaşılıp küçümsenirken; tersine, onu sikip bırakacak gibi ya da işte umursamıyor gibi yaklaşmak çok "serin" ve muteber bir davranış olarak görülerek yüceltilmekte.
insanlar sevmek ve sevilmek istiyorlar ama ikisinden de korkuyorlar çünkü bunların nasıl yapıldığı ve yapılacağı unutuldu. sevgi tanımları eskisiyle aynı değil. aşka hiç girmiyorum bile.
mevlana'dan bir deyiş ya da cemal süreya'dan bir şiir paylaşan kendini dünyanın en romantik kişisi görüyor o an için. ha bunu başardık bak; anın içinde yaşıyoruz, sosyal medya hesaplarında. burada atladığımız, aslında o anın içinde hapsolduğumuz, anın dışında olmadığımız; kaşık var ama biz aslında yoğuz.
sevişin.
