08 Şubat 2017, Çarşamba
saat: 01:50
Annemi yolladım güncem. Onu hem seviyorum hem çok kızıyorum.Bazen ona Özgürün bana davranıp ta benim gıcık olduğum haller gibi davrandığımı hissediyorum.Acaba ben de Özgüre annemin bana davrandığı gibi mi davranıyorum.Sonuçta armut dibine. Of çok korkunç.
Mesela Özgür bana söylenme diye kızar.Ben de söylenmiyorum konuşuyorum derim. Annemde de aynı şeyi hissettim. Söyleniyor kadın hiç durmadan.Ona göre konuşuyor.O böyle "konuşmaya" başlayınca kapıları üstüne kitleyip kaçasım geldi.Acaba Özgürde mi öyle hissediyor.
Ay yine empatiden ölcem.
Annemdeki diğer bir sorun ki bu bende yok eminim sonsuz minnetsizlik. Kelime uydumu bilmem.Yani bir iyilik yap, teşekkür yok bişey yok.Hep daha çoğunu istiyor.Yok bu da sana fazla oldu onu da ben yapayım demez.Mesela çantasını taşı, sonsuza kadar yoruldun ver artık demez.Bu yüzden ona bişey yapası gelmiyor insanın.Yani kendimi kötü hissediyorum çünkü başkalarına yaptığım iyilikleri ona yapmıyorum ama sorun kesinlikle bu.Sonuçta insanoğlu biraz karşılık bekliyor.
Neyseki iyi yanı küsmez darılmaz uzatmaz.Bu yönüm de ona çekmiş imdat.
Neyse güncem yeni defter aldım kalemler falan. Öğrendiğim şeyleri okuyup anlayıp deftere notlar düşcem.Çabuk unutuyorum çünkü. Resmen okulda zaman yetmiyordu.Of bunlar ne çok çalışıyordu.Neyse hala haber yok beklemece çalışmaca...
