16 Şubat 2017, Perşembe
saat: 16:05
insan yalnızlığa ve düşmeye alışınca veya bunları sevince, aşkı ve sevgiyi daha kolay yaşıyor.
eşimle yaklaşık bir yıldır kavga etmedik, hatta sesimiz bile yükselmedi. gerçi arada deniyor ama olsun.
evliliğin 3. gününde boşanma kararı almıştık, düşün artık cücük. dün bunun muhabbeti geçti. ne salakmışım, hayatımın hatasını yapıyordum. keşke 10 yıl önce seni tanısaydım 10 yıl daha seni yaşasaydım dedi.
buna da şükür..
herşeyi denedikten sonra şükretmeyi bilmek mutluluk ve huzuru getiriyor.
ev almayı planlıyoruz ama malum ülke boktan durum daha boktan. para biriktiyoruz sadece.
benim de biraz değil birazdan öte zayıflamam lazım. gerçi göbekli zengin godoşlara benzemiyor değilim hani. kafa iyi de kafadan aşağısı kafaya uyumsuz.
yemeği bu kadar güzel yapan eşim olursa zor zayıflarım. üstelik bebek olun diye ye kocum aslanım diye teşvik ediyorsa.
