22 Mart 2017, Çarşamba
saat: 03:10
Herşey değişime uğradı...
Yaşadığım bu başkalaşımın tam ortasındayım ve aşırı yoğun beynimde birbirini düzmek üzere koşturan fillerin habire ayakları kayıp yapışı veriyorlar yere, e tabi akıl benim ki olunca yerler sıcak çikolatadan veee tabi filler bu durumdan gayet memnunlar...
Hikayelerimin rengi ve biçimleri değişti! Attığım başlıklar sanki bana ait değil ama içindeyim her nedense. YAŞAM bu sanırsam, yani benim bu kadrajda ne işim var dediğin anda kadrajın kendisi olmak.
Babam hasta! Babam, ailemde ona bu misyonu yükleyebileceğim son kişi ama aramızdaki ilk hasta. Kendine özen gösteren, bedenine saygı duyan ve üç beyaz ekibini hayatından çıkaralı yıllar olmuş bir zat ı muhterem, hatta şahane bi adam ama yinede hasta:( ana düşense bu savaşta babamın safında olmak tabi. Tanrı, bir biçimde onu mütemadiyen eleştiren bu adama sırf doğruluğundan torpil geçicek diye düşünüyorum. Babam iyi bi adamdır, laf olsun diye etmiyorum bu kelamı adam harbiden sağlandır yani.
İyi olucak ve bende iyi olucam. Sonra onunla işim bitince kendimle ilgili saçma sapan bişilerimi yazmmaya devam edicem.
Sağlıkla...
