29 Mart 2017, Çarşamba
saat: 21:52
Dün akşam hastaneye ananemi ziyarete gittiğimde çocukluğum geçti gözlerimin önünden.
Ben bebekken şimdi ki çocuk bezleri olmadığından amerikan bezi kullanırmışız. Ananem o bezleri benim kıçıma bağlamadan önce koynunda ısıtırmış. Belki de benim onun yanında her daim hissettiğim sıcaklığın sebebi budur.
Odadan çıkarken ağladım, ağladığımı annem görmüş oda sarılıp bana ağladı bugün.
Doktor koah teşhisi koydu, artık hayatının sonuna kadar solunum cihazlarıyla yaşayacak. Ve muhtemelen gönen'e bir daha dönmeyecek çünkü hem havası pis hem de biz burada daha kalabalığız teyzem felan çok uğraşamazlar.
Onu böyle görmek beni daha da kahredecek.
Öldükten sonra cennet ve cehennem var mı bilmiyorum ama yeryüzünde cehennem dedikleri şeyi fazlasıyla yaşadım ve yaşıyorum.
Sevdiğinin ölümünü,gözünün önünde eriyişini izlemek buna tanık olmak berbat birşey.
www.youtube.com/watch?v=Dg-oDplnMPw
