31 Mart 2017, Cuma
saat: 05:12
Ben çok fazla şey mi istiyorum anlayamıyorum..bir noktada şımarık olduğum bir gerçek ama genel bastırılmış ruh halim ile ne kadar şımarabilirim onu da kestiremiyorum..nereye kadar haksızım anlamaya çalışıyorum..
Düşünüyorum..sana göre aptal isem bile düşünmeye çalışıyorum..ben fiziksel olarak gideceğim bu topraklardan bir kaç güne ve uykundan yarım saat daha erteleyemiyor muyum? Sana artık hiçbir şey katamadığımı bildiğimiz halde bu saygıyı haketmiyor muyum?.. ben gerçekten o kadar mı yokum?....
Ben müzik değilim, şarkı sözlerin, kendinle kavgan, melodilerin, yalnız gitar videoların ya da nihayet bulduğun müzikal dostun hiç değilim..ben zaten insan değilim ama bu kadar da unutulmaya yüz tutmuş bir kayıp mıyım artık senin için?.. gidiyorum birazdan, keşke uyumasaydın..
Bence en çok kendini hissiz kabuş etmişlere vuruyor aşk...çünkü bu duygu yoksunluğunun içinde öyle bir parlıyor ki o tek amaç haline gelir..ah yazık bize ama niyayet bir gün gördük onu çocuk ! Duygular var!, Hisler var! Koş şimdi onun peşinden!!..koşabildiğin kadar.. koşmana izin verirse eğer....
Yoksa buradayım..güya aklı olanların başında bir akılsızsım.. kanarlar tavırlarıma ama ben hep en doğru yanlıştayım...
Dirge aklın bin yaşasın.. ne de olsa bir sürü içgüdüsel salağın arasında, nihayetinde bir duygusalsın..
