01 Nisan 2017, Cumartesi
saat: 14:20
Yaşam, 15-16 yaşlarındaki bir gencin elinde tuttuğu bir kitapla gülümsüyor. Hem de saçma sapan bir kalabalığı barındıran dolmuşta.
Genç birinin (hele ki 15 yaşlarında) kitap okumasını yadırgatacak bir çağda yaşıyoruz.
Kalktım, yerimi verdim.
+Gel genç, benim yerime otur istersen.
-Hayır, lütfen zahmet etmeyin.
Çünkü elinde kitap olan biri oturur oturmaz okumayı isteyebilir diye düşündüm.Hem haksız değildi adam; eğer sahnede bir silah varsa oyun bitmeden muhakkak patlayacaktır. Öyle de oldu. Oturdu, çantasını kucağına aldı, yanındakini rahatsız etmemek için koltuğunun sınırları içine çekildi ve açıp kitabını okumaya başladı. Hem de öyle antik kuntik bir kitap değildi okuduğu. Popüler bir geri zekalı da değildi okuduğu yazar. Kafka okuyordu, Kafka.
Yaşamın sunduğu bu genç gülümsemeyi cebime koyup indim dolmuştan.
Teşekkürler genç, hala umut olduğunu hatırlattığın için.
Teşekkürler Alvin, umudu diri tuttuğun için.
Öpüyorum Alvin, hoşçakal.
