08 Nisan 2017, Cumartesi
saat: 21:34
Yaralı bir aslan gibiyim. Yine lanetliğim üzerimde.
Sanırım hayatım anksiyete krizlerinden ibaret. Hep bir şeyler için endişelenerek kendime zarar veriyorum.
Valla o sikik büroya neşeyle, geleceğe dair umutlatla başlamıştım. İçimden bir ses yanlış yaptığımı söylüyordu. Bu sefer kaygılarla, endişelerle başlıyorum. Hem aracının yaptığı onca puştluk nedeniyle hem de esas şirketi gerçekten istediğim için...
Bu burada dursun, umarım kısa sürede son gülen iyi güler.
O son ayrıldığım sikik büro var ya, derin yaralar açmış pezevenkler bende...
