15 Nisan 2017, Cumartesi
saat: 19:03
Mesela Kalamis'ta ilkokul arkadaslarinla bulusur, kahvaltidan aksam 5'e kadar bos muhabbetler dinler ve yaparsin. Arada biri daha sizi cok yakistiriyor oldugunu soyler huzunle, "Ben de yakistiriyordum ama her sey beklendigi gibi sonuclanmiyor" diyemezsin.
Dagildiktan sonra Fenerbahce parkini gezesin gelir. Giristeki koprude kotu anilar pusuda bekler. Parkta yururken icini beklenmedik ve agir bir bosluk kaplar.
Birden iki karga gorursun sus havuzundan su icen. Saman Bran'in kitapta misir verdigi kargalar aklina gelir. Izlerken hayvanlari, gene bir anda Game Of Thrones'un giris jenerigi baslar calmaya. Tamamen alakasiz bir dayi bir bakarsin ki cep telefonuna melodi olarak koymus. Senden baska kimse farketmez bile.
Hangi trickster tanrinin seninle eglendigini dusunedur, birden farkedersin ki o agir bosluk yavas yavas keyif aldigin baska bir sey ile harmanlanip evriliyor icinde. Donuste ayni kopruden gecerken biraz daha farklisindir artik.
----
Bran gondermeleri iki oldu bununla beraber. Hem davet hem de tehdit olarak aliyorum.
“It’s just a dream,” Bran said.
Is it? asked the crow.
“I’ll wake up when I hit the ground,” Bran told the bird.
You’ll die when you hit the ground, the crow said.
It went back to eating corn. Bran looked down. He could see mountains now, their peaks white with snow, and the silver thread of rivers in dark woods. He closed his eyes and began to cry.
That won’t do any good, the crow said. I told you, the answer is flying, not crying. How hard can it be? I’m doing it.
The crow took to the air and flapped around Bran’s hand.
“You have wings,” Bran pointed out.
Maybe you do too.
