16 Nisan 2017, Pazar
saat: 13:34
Napoliden döndüm günce.Kalbimin yarısı o şehirde kaldı.Hem yalnız başıma, hem tanıştığım insanlarla çook güzeldi Napoli.
Yalnız gezmek de güzelmiş. Bunu yapan çok insan var. Mesela Genç tatlı bir Rus kızla yemek yedik pizzacıda. Eat Prey and Love filmini izlemiş, 1 haftalık tatilini burada tek başına geçirmiş, çok da eğlenmiş.
Yalnız gezerken hesapsızca, plansızca karar veriyorsun, Google map e yazıyorsun o sana yolu gösteriyor. Yolun yarısında vazgeçebiliyorsun.
Bazen işler istediğin gibi gitmeyebiliyor. Örneğin Herculaneum, Pompei, Vezüv yapayım ama tursuz yapayım dedim. Herculaneum a gittim.Pompei kalsın zaten aynı mantık biyer dedim. Vezüv e çıkayım dedim. Hatta 5 numaralı otobüse bilet aldım, öyle dediler çevreden.Google map de öyle dedi.Ama Otobüs şöförleri bile bilmiyor o otobüsü. Merkezde gezindim dolandım bi yolunu bulamadım gitmenin. Sağlık olsun dedim geri döndüm. Daha çok varmak değil o yolda geçirdiğim zaman tanıştığım insanlar mutlu etti beni.
Buara herşeyi hayatın akışına bıraktım gidiyor:))
Neyse Napoliden notlar:
1. Trafik felaket.Bırak yaya geçidinde durmayı yeşil ışıkda bile durmuyorlar. Sincandan beter yani.Yine de birşekil hayatda kalıyorsun:)
2. Kaldığım B&B nin sahibi bana Türkler geliyor acaip alışveriş yapıyorlar inanılmaz dedi.Cidden öyle galiba. Avrupalı da öyle bir kaygı olay yok.Bizlere bu mu öğretilmiş, tüketim çılgınlığı.
Kendime söz verdim hiç birşey almadım.Sadece bikaç magnet hediyelik, ve bez çanta.Her gittiğim yerden kola takılan ince bez çantalardan bakınıyorum. Boyun fıtığm yüzünden ağır çanta taşıyamamla başladı bunları kullanmam şimdi zevkli bir koleksiyona doğru gidiyor:))
3. Terminalde tren beklerken önümde 60 EUR gördüm.İnsanlara gösterdim kimse almadı. Kötü ününü haketmiyor bu şehir bence.
4. Hergün kurstan çıkıp 7 gibi Motto diye bir yere gidip içki içtik,ordan yemek yemeye 8-9 dan sonra.Güneye indikçe akşam yemeği saatleri daha geç oluyormuş. Hayatdan zevk alıyorlar herşey yavaş yavaş oh:)
5. Burası bildiğim motosiklet cenneti.Küçük büyük kız erkek farketmez herkeste bi motosiklet. Hele o şuh hatunlar.Motosiklet üstünde etrafa sert sert bakışlar mini mini kıyafetler.Daracık daracık sokaklardan dokunanı yakarım gibi geçiyorlar yanından.
Böyleyken böyle.Tek derdim Bilgem. Çok özledim, özlem neymiş anladım.1 ay kaldı görmeme.Nasıl geçecek bilmiyorum. Neyse ki mutlu. Umarım içten içe kızmıyordur bana. Bi döneyim telafi etmeye çalışacağım.
Bir de bugün günlerden 16 Nisan.Dananın kuyruğu kopacak. Güzel günler görelim güneşli günler..
Böleyken böle..
