22 Nisan 2017, Cumartesi
saat: 23:23
bu agit işi epey yıprattı bu sefer. geçen seferki kadar yoğun ve gergin değildi aslında ama daha mı çok üzüldüm nedir, pestilim çıkmış gibi hissediyorum. göz göre göre yapılan hukuksuzlukları en derinine kadar deşip bir şey yapamamak, toplantılarda tercüme ettiğim şeyleri yutmak zorunda kalıp cevap verememek, bunalınca yeter be diyip kaçamamak yormuş. bi de ayrılırken "başınıza bi iş gelirse arkanızdayız" konuşması, hotel rwanda havası estirdi. bok çukurumuzda kalakaldık. velhasıl üstümden kamyon geçmiş gibi, sesleri bastırmaya, kendime dönmeye çalışıyorum.
nerde kalmıştık.. bir sürü film festivali bileti aldım hayata biraz karışayım diye, tik çalışmalarına girişicem kaldığım yeri hatırlamak zor gelse de göt tutuşması arayı bikaç güne kapattırır, doktor ıvır zıvır bakım işlerimi halledicem, spora beslenmeme dikkat edicem, bi sürü bana iyi gelecek şey yapsam anca arınırım onarırım kendimi sanki. kendi hayatımın kumuna sokasım var kafamı, köşesine pısıp yarasını yalayan kedi olasım ya da.. mesaisizliği ve kampüs dinginliğini özledim, amerikaya gidene kadar tüm zamanımı okulda geçiricem, bol bol kütüp-yüzme-franzöziş. sonra da 80 günde devri alem. biletleri aldım ama daha heyecanlanamadım, idrak edebilmiş diilim. neyse biraz dinlenince başlar hayaller planlar.
