29 Nisan 2017, Cumartesi
saat: 21:58
Dur, dur, dur..
5 defa üst üste hapşırınca vazgeçtim, bu 6 oldu. Bu yatakta ilk defa sırtımı duvara dayayıp oturdum. Belki bu evde ilk defa, 7. hapşırık geliyor. 8 aydır ilk defa. Yani ilk defa sırtımı duvara yasladım ve senelerdir ilk defa yazıyorum, yani galiba.
Hem de yazmayı bu kadar özlediğimi daha yeni fark ettim. Yarın pazar bir kere, yine plaja tek başıma gitmek istemeyeceğim bir pazar mı olacak acaba kahvaltıdan sonra?
Biraz çizim yapar 5 dakikada sıkılırım heralde ya da yürüyüşe gitmem yine.
Sadece bu pembe speakerı bahisten kazandığım parayla bir akşam almıştım, o kaldı geriye ne komik. Etrafa baktığımda her şey yeni ve yabancı, yine okulun bana Amerikada verdiği oda, yine İstanbulda ilk kaldığım oda ve yine Talimhanede yaşadığım o otel odası gibi. Bu odalar hep aynı. Yeni ama enerjisi hep aynı benim yüzümden.
Ben ne yapıyorum anlamadım böyle, sil baştan, sil baştan, sil baştan. Kimsem kalmıyor işte bu şekilde, azönce de söyledim ağlayamıyorum ama burnum akıyor.
This shall too pass.
