29 Nisan 2017, Cumartesi
saat: 23:20
olmuyor be güncem..
iş desen.. iki embesil tiple aynı ofiste olmak.. haftanın 6 günü, 8:00 dan 18:30 a kadar.. kabus yaa.. sinir hastası oldum resmen.. çok sinirlyim.. geçmiyor sinirim..
aşk desen.. hala bişey yok..
yıllardır tanıdığım birinin sık sık aramasından ve konuşmalarından benden hoşlandğını sanmam ve ona tamam demem.. aslında benim o sinyalleri yanlış algılamam.. şakayla karışık ciddi mi şaka mı anlayamamdan dolayı.. bu da ayrı bi kabus.. ne olduğumuz belli değil yani.. belli de olmayacak..
duvara çarpmış gibiyim..
ağlasam sızlasam düzelse keşke her şey.. o da olmayacak..
ama deliler gibi ağlamak istiyorum..
çok üzgünüm çok.. çok da mutsuzum..
yine odamın bi köşesinde küçücük büzüşüp yok olasım var..
