03 Mayıs 2017, Çarşamba
saat: 11:37
selamlar saygılar..
hanidir mışıl mışıl uyuyordum.Hayatımda hiç kabuslar ,rüyalarımda garip uğraşılar,insanlar yoktu. salt bir boşluk..zihnim ne oldu da dile geldi yine bilmiyorum.
babam işler nasıl gidiyor diye sordu dün. ya dedim hobi olarak çalışıyorum :)bu mantıkta olduğumdan beri iş beni pek yormuyor sabah erken kalkmak dışında ve tuhaftır ki her şey yolunda..
miniğin dedesini kaybettikten sonra tüm hayatım kronolojik olarak gözlerimin önünden mütemadiyen akmakta:) ya diyorum ben şimdi küçükken annemin kırmızı oje sürdüğü yaştayım...çok teoman şarkısı tadında oldu yazdığım ama aynen öyle.. zaman akıp gidiyor ve ben artık bir sürü savaşlar vermiş bir kimseyim :) annemi gözlemleyen o küçük gözlemci değilim :) hatta annemde bayaa zamandır kırmızı oje sürmüyor..
her gün kaçınılmaz olana bir adım daha..ve hal böyle olunca ne yapsamda yanıma kar kalsa diye düşünüyorum.. fakat hangi ara annemi gözlemleme aşamasını geçtimde onun o zamanki yaşına eriştim bilemiyorum.. o ara yok :)
www.youtube.com/watch?v=QRlryY5mJoY
