|
09 Mayıs 2017, Salı
saat: 10:05
uzun zamandır macera yaşamıyorduk aslında:) dün işten çıktım, metroda nasıl sıkıldım bunaldım anlatamam , kitap okuycam onu bile okuyamadım..Bişey yapmam lazım.. İlişkimizde ki klişe bir hal ;minik ne zaman canının istemediği bir şey yapmayı önersem kesin başımıza bişey gelir en iyi ihtimalle benim burnumdan gelir :)bunu ona anlattığımda (keza okuyordur yazdıkları :)selam:)lafın bini bi para:) yani işte aslında şöyle böyle .anlattıkları makul şeylerde onun isteksizliği kısmını,beni sinirden tüketme kısmını karşılamıyor:) herneyse indim ben metrodan aradım onu işte şunu yapalım "yok" bunu yapalım "yok", ee tamam o zaman göztepeye kadar yürüyelim.Bunu kabul etmek zorunda kaldı. ama nasıl isteksiz nasıl isteksiz:) hemen giyindim hadi çıkalım diyorum oda giyindi çıktık evin kapısını çekti eywahh dedik :) anahtar yok :) sokakta kaldık :)işin kötü tarafı yanımızda bitek benim telefonum var ,para pul başka hiç bişi yok..miniğin annesinde yedek anahtarımız var ama oda taaa erenköyde oturuo :)yapacak bişey yok.çilingir ve ile uğraşacağımıza o anahtar gidilip alınacak. zaten yürüyüş yapmaya çıktık rahat olalım mantığıyla biz iki şaşkoloz teee erenköye kadar yürüdük:)neticede anahtarı aldık eviize de döndük ama ayak tabanlarımı hissetmiyorum bugün :) özetle ; hamlamışız :DDDDDDDD | ||
|
|
||