11 Mayıs 2017, Perşembe
saat: 09:35
Hayalkırıklığına uğramıştım. Hayata karşı..önemsiz, buralardan geçip gidecek herhangi biriydim.Bunu konuşabileceğim herhangi biri olmalıydı.boşver ya hayat böyle demenin dışında bana bir ipucu verebilecek. 10 yıldan uzun zamandır tanışıyoruz.söylediklerine her zaman bi bakıp düşünürüm üzerine..
-sanada oluyor mu ? Bazen kendimi çok yalnız hissediyorum dedim.
-Bazen değil, Ben genelde öyle hissediyorum. diye cevap verdi.
etrafıma baktım sonra..ne kadar çok kalpkırıklığı, mutsuzluk umutsuzluk vardı... Ve şaka gibi herkes bekleyince ,zaman geçince geçer diye düşünüyordu..
Tahammül edemediğim yegane şey bu aslında "kabullenmek". Hayata ve kendime dair bir şeyleri kabullenmek...Bu böyle işte ya napalım demek.
o iş öyle değil işte bekleyince geçmiyor arkadaş..
