17 Mayıs 2017, Çarşamba
saat: 01:34
Yalan söylemeyi çok severdim önceden. Sebebi olmasa da söylerdim maksat pratiğimi yitirmeyeyim. Komplike yalanlardan beyaz yalanlara. Çoğu insan gerçek yüzümü tanımadı. Tanıdığını zannedenler öyle istediğim için zannetti. İhtiyaç anlarında orada olmam işime yarıyorsa orada oldum. Eğer benim yararıma birşey yoksa olmadım. Çok defa aldattım. Hepsi en çok kendisini sevdiğime inandı. Neredeyse hiç yakalanmadım. Yakalanmak işime geldiği zamanlar hariç tabi ki. Çok fazla insanı yüzüstü bıraktım. Çok fazla ah aldım. Çoğu zaman yanıma kar kaldı. O kadar çok kılığa girdim ki uzun süreler boyunca, hangi aydın gerçek olanı ben de unuttum sanırım. Başarılıydım da. Hiç birbirine karıştırmadım. Kime nasıl davranmam gerektiğini ilk karşılaşmamda anlardım. Yeni bir insana nasıl yaklaşmam gerektiğini hep bildim. Utanma gibi bir hissim hiç olmadı. Tıpkı iç sesimin olmadığı gibi. Utanma olmadığı için pişmanlık duygusunu da yaşamadım hiç.
Sonra biri girdi hayatıma onu da aldattım. Uzun süre kandırdım. O kadar kendime güveniyordum ki kimsenin bana, benim onlara davrandığım gibi davranamayacağını zannediyordum. Onun bana çok az da olsa benzediğini farkettiğimde iş işten geçmişti sanırım. İlk defa farkına varamadan biri bana benim oyunlarımı oynadı. Ve bu beni altüst etti. Tek güvencem, kendi beynim, beni yüzüstü bıraktı. Toparlamak inanılmaz güç. Takıldığım asıl noktanın toplumsal normlara göre ne kadar ahlaksızca olduğunun farkında mısın güncem? Ama umrumda değil. Bu deneyim beni değiştirdi. Hayatımın En dürüst döneminden geçiyorum. Herkese ve kendime karşı. İlk defa içimde çeşitli duygular yaşıyorum. Bunların neler olduğunu okuduklarımdan, insanların yaptıklarından, söylediklerinden anlıyorum. Kendi deneyimlerimden pek faydalanamıyorum. Çünkü bunları ilk defa yaşıyorum. Pişmanlık olduğunu düşündüğüm duygu beni en çok yoran. Ama bu dönemi de atlatacağımı biliyorum. İnsanların neleri atlatabildiğini iyi gözlemledim çünkü. Asla atlatamayacaklarını söyledikleri ölümleri, hastalıkları, aşk acılarını, ve benzerlerini atlattı insanlar ki bunlara şahit olmasam yine anlamazdım. Kendi beynine, düşünce yapısına, zekasına güvenip yanılana rastalamasam da istatiksel olarak bunun da atlatabileceğini düşünüyorum.
İstatiksel olarak benim gibi bir insanın daha olma ihtimali yüksek olsa da bana rastlama ihtimali düşük ki bu beni rahatlatan unsurlardan bir tanesi. Gerçi az bir oranda bana benzeyen bir insanın benim karşıma çıkması benim için avantaj da olmadı değil. Onu da deneyimlemiş oldum ve bir sonra ki rakip için daha hazırlıklıyım. Karşıma çıkma ihtimali düşük olsa bile.
Yakın zamanda bu tarz düşünceleri de özümser ve eski halime dönerim.
