17 Mayıs 2017, Çarşamba
saat: 13:52
Biraz evvel farkettim..Öğle yemeğini yemiş köhne ofisimdeki köhne çekyatımda oturup boş boş karşıya bakıyordum.Bir rüzgar esti.Camlara vurup hafifçe uğuldadı.Sayısını artık hatırlamadığım yıllardır zihnimi işgal eden hayalim depreşti.İnsanlardan uzakta köhne bir ev.Duvarın bitişiğinde bir hayvan ağılı.Pencerenin önünde bir ceviz ağacı yağmurun vurup çatırdattığı tahta çerçeveli kirli camlar ve uğultusu evin içinde senfoni besteleyen rüzgar..
İçime huzur veren şeyin bunlar olmasını defalarca hatta güncelerce sorguladım ama hala bulabilmiş değilim..Herkes gibi plazada lüx daire hayali neden kuramıyorum.Neden o rüzgarın uğultusu damarlarıma enjekte edilen morfin etkisi yapıyor bende anlamadım gitti.Bıkkınlığa veya uzaklaşma isteğine bağlamanın kolaya kaçmak olduğunun da farkındayım..
Güçlü bir şekilde o ev ve o ceviz ağacı beni çağırıyor her neredeler ise..
Yazacak çok şey var ama şu anda da zihnimde beliren açık mavi gözlü gri kurda odaklanmalıyım.Bakiyim nereye çıkacak bu işin sonu..
System Failure...
