28 Mayıs 2017, Pazar
saat: 10:17
Sevmediğim ısınamadığım memleketler sıralamasında İzmit birinci Ankara ikinci sıradadır.Başka da yoktur zaten..Hah işte ben bunlardan ilkine sürgüne gidiyorum güncecağzım..
Sipariş alınan makina devasa boyutlarda olduğu için İstanbulda bunu monte edecek yer bulamadık.Bizimkilerde tasını tarağını topla izmite yerleşiyorsun şeklinde bir sürpriz yaptılar bana sağolsunlar..Kirası masrafı oradaki atölyeye ait olmak ve altıma bir araba verilmek şerhiyle boyun eğdik yapacak birşey yoktu..Buradaki kısıtlı ekonomik durumum iyiden iyiye kötüye gidiyordu nispeten rahatlatacak.Ama bu durum ruh halime nasıl yansır onu bilmiyorum işte..
Dün gerekli açıklamayı yaptığım sevgilimin ruh hali yerlere saçıldı ve teskin etmem uzun süre ve çaba gerektirdi diyeyim en hafif ve edebi haliyle..Bari şöyle bahçeli müstakil bir ev olaydı da kedilerin köpeklerin olaydı hayalindeki gibi dedi en son kabullenmiş ve son gözyaşlarını siler haliyle..
Yalnızlığın hatta tecritin konforuna çoktan alışık olan ruhuma aman aman bir baskı geleceğini zannetmiyorum ama içimde biryerlerde fısıldayan "bu sefer istediğini vereceğim sana" cümlesini önüme katıp yollara düşeceğim artık.
Dükkandaki iki makinayı bitirip yaklaşık birbuçuk ay sonra yani bayram dönüşü gibi operasyon başlayacak..
Herkes burun kıvırsa da seviyordum batışehiri..Kendime bir dünya yaratmış ve içinde mutlu olmaya çalışmıştım..
18 yıldır hayatı transit geçip vıcık vıcık döngülerin içinde kıvrandım durdum.Şu içimdeki ses bu kadar güçlü fısıldamasaydı allem eder kallem eder bu yoldan dönerdim..
Ama dönmeyeceğim..
Belirsizliği çok sevdiğimi farkettim bu arada..
System Restart..
Initializing..
Done..
