28 Mayıs 2017, Pazar
saat: 12:07
Güncem dün Torinoya gittim.Çok güzel bir şehirmiş Milanodan daha güzel bile olabilir.Mısır ve sinema müzelerini gezdim.Mısır bi harikaydı.Yani hep biliyorum mumyaların vücudunun saklı kaldığını ama canlı canlı görmek wavvv. Ne güzel bir kültür ve geçmiş.Mitlerle dolu. Tanrılar hikayeler.Sanırım bunun hakkında okuyacağım.Çok ilginç geldi.Eğer KAhiredeki Mısır müzesine gidemiyorsan Torinoya giebilirsin, başkada yokmuş zaten, gayet de güzel korunmuş:))
Sinema müzesi de güzeldi ama hakkını veremedim biraz yorulmuştum. Ama yatan sinema koltuklarında yatıp eski filmleri izlemek çok keyifliydi, yorgunluğumu da aldı:))Bi de araba müzesi varmış ama zaman kalmadı.Sürekli meryem isa görmekten bıkmışım.Böyle özel konulu müzeleri daha çok seviyorum.
Neyse giderken instagramdan bi foto koyayım dedim. Gezmesse ölecek delisi diyede hashtag var mı diye baktım. Baktım yok çok şaşırdım çünkü bizim evde çok kullanılan bir söz grubuydu geçmişte. Ananemin evinde söylenirdi biraz sarkastik olarak, şaka yollu kızma gibi. Bırak gitsin gezmesse ölecek delisi oldu ya gibisinden.Sonra içim bi cız etti.Ah ananem ne güzelmiş senle yaşamak. 7buçuk yıl oldu öleli. Beni bilen bilir o annemdi ananem değil. Annemde benim huysuz kaygısız kız kardeşim gibi. 3 yaşında annem babam ayrılınca ananeme taşınmışız zaten 10 yaşında gibi annem evlenip gitti.E sanki önceside de hep ananem baktı bana.Annem hep avere kendi halinde.
Aslında bir anneden daha çok sevdim onu.Çünkü çok da minnettardım.O olmasa ortada kalmış bi çocuk olabilirdim.Küçükken annem ve ananem kavga ederlerdi annem beni de alır vurur kapıyı çıkardı. Orda burda kalırdık hala hatırlıyorum. Şimdi bakınca bi çocuk için ne ağır böyle şeyler.Sonra evlenip gitti ve rahatladık denebilir. Annanem uyurken nefesini dinlerdim, ölecek olmasından çok korkardım çocukken.Büyüdüğümde de beni ortada bırakmamak için sanırım sen evlenmeden ölmem derdi.Evlendim 6 ay sonra öldü. 26 yaşımda hala beni korumaya çalışıyordu.Artık beni korumana gerek yok desem de yaşlı kafası işte:))Aslında çok da bağımlı bi hayatımız yoktu.Ben gece yarılarına kadar Odtüde, ananem konken partilerinde.Yine de hayatta olması bi güç veriyordu bana.
Keşke öyle şeyler demeseymiş. Öyle çok dediki gerçek oldu sonunda.
Neyse ananem ölünce 3 yıl kadar kendime gelemedim denebilir, pek yansıtmadım ama. Psikolojik sorunlar da çıktı, garip garip düşünceler. ilaç da kullandım. Boyun fıtığı bel fıtığı çıktı.Hep stres hastalıkları. Taki Bilgem gelene kadar.Bir ölümü ancak bir doğum hafifletebiliyormuş. Şimdi içim cız ediyor arasıra.
Herneyse bu sözü hatırlamış oldum.Sanırım bigün bi blog yazarsam ismini buldum. Gezmezseölecekdelisi:))
Neyse anneme çok kızarım çok suçlarım genelde içimden zaten yüzüne söylesen pek bişey değişmez ama nasıl sorunlu kız kardeşinden vazgeçemezse insan ben de ondan geçemiyorum işte. Biraz yalnız hissettim kendimi.Cuma akşam gelsen ya beybi dedim bugün yolda geliyor.Çünkü neden bizim ailede herkes gezmesse ölecek delisi:))
