05 Haziran 2017, Pazartesi
saat: 20:12
Yeniden doğmuş gibiyim.
İstifayı resmi olarak basalı 1 ayı geçti. Günler şimdilik oldukça sakin ama bir o kadar huzurlu geçiyor. Bankadan birikmiş paramı henüz alamadım ama yakında yatırırlar. Parayı aldıktan sonra yerimde durmayacağımı söylememe bilmiyorum gerek var mı?
Yılların alışkanlığı ile sabahın 8'inde ayaktayım hep. Hafif bir kahvaltı. Biraz kitap okuma. Biraz spor. Biraz müzik. Herkesin çalıştığı saatlerde şehri keşfetmek çok daha güzel oluyor. N. ile hep aynı bara gidiyoruz, kimseyi umursamadan tek başıma dansediyorum. Nihayet yıllardır dokunmadığım ardiye odasını toparlamaya çalışıyorum. O karışıklığın içinden lise yıllarına ait günlüğüm, eski sevgililere ait fotoğraflar, Münih-Prag tren bileti falan çıkınca öyle bir anda bitmiyor tabi. Neyse. Acelem yok. Yavaş yavaş.
İspanyolca kursu yakında başlıyor. Piyano için de sanat merkezi ile konuştum ama bilmiyorum. Bir müzik aleti çalma fikri çok hoşuma gidiyor ama piyano doğru tercih mi, emin değilim.
Geçenlerde A. diye bir adamla tanıştım. Pek bir ısındım kendisine. Umarım yeni arkadaşım olur. Evet, sadece arkadaş. Zira bu aralar, sevgiliden ya da sevişecek birinden ziyade arkadaşa ihtiyacım var. Kendimle çok fazla vakit geçirdim, buna ihtiyacım vardı ama bu kadarı yeterli.
Ton balıklı salata yapayım da akşam yemeği aradan çıksın.
