12 Haziran 2017, Pazartesi
saat: 02:40
Anıların üstüne anı yazmak medeniyet üstüne medeniyet kurmak gibi. Hiç olmadık yerde sık gibi dikili kalmış taş gibi birden eskiden bisiyle karşılaşmak. Yeniye alışmak mı rahatsiz eden eskinin eskimemişligi mi ?! Cevap bulamiycak kadar tatli yorgun ruh haline soru soracak kadar bencil zihin gücü :/
Olay mahalli aynı. Bitmiş eski, yaşayan yeni.
Eskiyle yeniyi birleştiren zihin beşiği.
Beni vişne ağacından ayıran en nadide özellik:hatırlamak! Vişne ağacı da kim bilir neler yaşamıştır ama hatırlamaz. Ben hatırlarım hatırladiklarimi unuturum sonra unuttuklarını hatırlarım. Ben huzursuz vişne ağacının keyfi yerinde. Vişne ağacını mı kıskandım şimdi. Ne güzel yedim ama dalından koparıp. Benim de beynimi ruhumu yemişler ne güzel.
Neyse ki ben de her bahar olmasa da bazı baharlar aşık olurum.!
