13 Haziran 2017, Salı
saat: 03:08
Filmimi tekrar tekrar izliyorum ve hep aynı sonla bitiyor. Otel odamda x ülkeden bir yabancıyla sevişirken, arkamda bir sevgi bırakmışken ve ileriye dönük hep aynı hayalleri kurarken buluyorum.
Kolombiya'dan döndüğümüzden beri yorgundu ilişkimiz güncem, kolombiya'da yaşattıkları beni gerçekten büyük silkeledi ve biraz uzaklaşmayı istiyordum ama bu kadar ara gireceğini ve hiç aramayı düşünmeyeceğimi tahmin etmiyordum. Sanırım sürekli tenkit edilmekten ve bu boktan hayatımın sahibi olduğum için utandırılmaktan sıkıldım. Daha fazla ezilmek istemiyorum hiç bir konuda. Bu kadar tenkit edilmemeli bir insan, işin aslı benimle evlenmek isteyip benim buna yanaşmama sorunum değil, beni evlenmek istediği adama dönüştüremeyişi sorunların en büyüğüydü. Ben buydum yani, ona hep dedim karşında sevgilim diye oturttuğun adam düşük profilli dedim yani çevrende iş yaptığın ve kontak kurduğun insanları baz alırsak. Bu kadar tüm kartlarımı açık oynamış ve iyi niyetimi tamamen ortaya sermişken hala sürekli eleştirilmek beni hem evlenme fikrinden ama aslında bir ömrü böyle mi geçireceğim sorusuna yöneltti.
Onun bireysel huzursuzlukları, benim de hayatımdaki tüm standartlığıyla gelişen tüm talihsizlikler her şeyin daha olumsuz hissedilmesine yol açtı. Ben onun değişeceğini düşünmüyorum. Bu noktadan sonra kendimi de aşırı değiştirmelere kapattım çünkü bu sonsuz bir döngü sürekli bir şey değişmesi gerekiyor ve o mutlaka ya benim bir huyum ya da alışkanlığım oluyor. Sanki o çözüldüğünde her şey çözülücekmiş ciddiyetiyle de üzerine yoğun enerji/zaman harcanıyor.
Aradığım şey düzenli seks değil veya bir çocuk yapma telaşı yok ki içimde, aradığım küçük hayatımı paylaşıcak bana huzurunu hissettirecek bi insan evladı en nihayetinde. Nasıl bu kadar kasırgalar kopardı benim gibi bir bardak su da aklım almıyor güncem. Bu kadar kendi halimdeyken benden nasıl tsunami çıkarttı sen anla şiddetini güncem. Bitmek bilmeyen bi yoğun baskılı ihtiraslı ve dramalı kavgalara gark etti beni dünyanın öteki ucundan şu an bulunduğum noktaya kadar ne zaman ne mekan gözetti. Hiç bir şeyin bir zamanı yoktu onun için, hiç bir şey o an çözülmesi gereken o tartışma kadar önemli olamazdı, değil 1 gece 1 saniye kaybedilmemeliydi o sorunun çözümü için. ki benim için 1 ay sonra konuşalım sorun yok diyebilirim konu her neyse.
Bu kadar siktiri boktan dertleri hayatın ortasına koymak , hele ki sevdiğin ve hayatı paylaştığın insanla. Düpedüz şımarıklık oluyor bu. Hayatta dert acı görmemek, sevginin kıymetini bilememek ve hayatın sonunun olmadığını düşünmek. Hayatı yaşayışım şımarıklıklar barındırıyor olabilir ama hayata bakışım kesinlikle şımarıkça değil ve şu an bılunduğum nokta sıfırın altında 10 olmasına rağmen bu bakışımdan memnunum.
Hem özrleştirimi hem eleştirimi yapıyorum 2-3 haftadır kafamda, bunun için inzivaya çekildim ve sadece sigara içerek yaşıyorum denebilir arada pastane pizzasıyla falan kendimi şımartsam da genel olarak dumanın besin değerleriyle ilgileniyorum.
Yine ömrümüzü kısalttık güncem.
