12 Temmuz 2017, Çarşamba
saat: 17:38
Cumartesi anneleri ve kayıpları için şundan daha güzel bir metin okumadım galiba:
"Depremin göçüğünden
çekip aldım Çepik'i(mi)
devletin köçeğine
bırakmam!"
(Attila Şenkon-Telef)
[çepik, köpek yavrusu demekmiş halk ağzında]
Bir de aynı kitapta sol kolu küçükken kesilmiş bir devrimcinin söylediği şu sözler yer alıyor:
"Hakkını vererek yapamadığım bir tek şey varsa şu hayatta, yalnız o an gelince sövüyorum sol koluma"
İnce ince yazmış Attila Şenkon. Canım canım.. işte...
