05 Ağustos 2017, Cuma
saat: 00:06
bunu söylediğim için kendime küfür etmem lazım sanırım ama sekiz ay sonra ilk kez ömrümün en önemli senelerini geçirdiğim hatta tek önemli senelerini geçirdiğim ankaraya geldiğim için dudaklarım titriyor. ne hissedeceğimi bilemediğim için dev bir hüzün ve korku içerisindeyim. her şeyden bağımsız yerlerin ve her şeye bağımlı yerlerin bu kadar etkisi altında kalıyor olmaktan nefret ediyorum. ha bi tek bu mu? sen her şeyden çok şey oluyorsun. doğru. ha bi de iki hafta önce evlendim. hiçbi şey olmadı. ülkeden ayrılmak bu şekilde daha kolay olacak. hem ben gitsem gerçekten gider miyim buralardan?
