08 Ağustos 2017, Salı
saat: 04:31
Geçen sene Ağustos sonu, ikinci evimden inkar edemediğim ilk evime dönmüşüm, bir festivalde en yakın arkadaşlarım ve en vasat sevgilimle oturmuşuz çimenlere. Stavroz çalmaya başladı, sanırım the ginning. En yakın arkadaşımın yanına gittim, gel dedim, bir adam var geçenlerde tanıştım, kesin buralarda, biraz dans edelim. Gittik, haklı çıktım, oralardaydı. Hatırladın mı beni dedim, bak bu da en yakın arkadaşım. The finishing çalıyordu. Dans ettim suratımda kocaman bir gülümseme, 10 dakika falan. Şimdi o adamla 8 aydır birlikteyiz, ben ikinci evime dönmüşüm, buradaki son 38 günüm, bir daha ne zaman gelir yaşarım bilinmez, bir daha yaşamaya gelir miyim, orası da bilinmez.
Karolinaya gittim, bir şeyler izledik, fuet yedik, ben gereğinden fazla içtim, Christos evime kadar eşlik edemeyecek kadar yorgundu, eve adımımı attım ve Stavroz açtım. 12 yaşında Ankarada bir ilköğretim okulunda sex pistols tişörtü giydiği için dikkatimi çeken bir çocukluk arkadaşım vardı, İngiltere vatandaşı olmuş, evine çağırıyor beni, gidemezsem de bana bir hediye göndermek istiyormuş. Seneye 3 aylığına Birminghama geleceğimi söyledim, ne güzel heyecanlandık.
Kendime çok yüklenmemeyi başarabildiğim bu gibi nadir anları çok ama çok seviyorum.
Asla unutmayayım istedim.
