08 Ağustos 2017, Salı
saat: 12:17
yalnizligin bir siniri olabilmeli bazen.. ne kadar tasimaya alismis olsam da kaldiramayacagim kadar agirlasabiliyor umulmadik anlarda..hic beklemedigim kadar da agir vuruyor.. gecmisi ve gelecegi ile beraber, hic acimadan..etrafima baktikca zorlasiyor tasimaya kabullendigim bu yuk..ne kadar da az yalniz insan var!? Muhabbetler, muzikler, yurumeler, gulmeler, aglamalar, her seyin yaninda bir destegi var..Her sey ne kadar kolay en azindan iki kisi olabilince..daha ne kadar kendi kendime bu savasi surdurmeliyim? dustugumde donup bana gulumseyecek tek bir arkadasim bile yokken.....bu gunu basaramadim, savasamiyorum...
www.youtube.com/watch?v=8WsX2xLI_j8
