14 Ağustos 2017, Pazartesi
saat: 12:56
ne menem şeymiş bu 2 yaş sendromu!
Git dersin gitmez, dur dersin durmaz, yat dersin yatmaz kalk dersin kalkmaz. ozan'ın gelecekteki davranış kalıbına dair ip uçları mı bunlar, yoksa gerçekten de sendroma bağlı olarak mı böyle davanıyor ayırt edemiyorum bazen. korkuyorum da bi yandan, eğer böyle olursa büyüyünce beter olur, alayına kök söktürür bu sıpa diye!
zeynep'e gerçekten acıyorum çoğu zaman fakat yaşadıklarının pek çoğunun nedeninin kendi seçimleri ve herşeyi biliyorumculuğu/okuyorumculuğu sonucu diyorum. sebebi her ne olursa olsun baskın olan şey, çoğu zaman ozan'dan ziyade onun için üzülüyor oluşum. tek ihtiyacı olan şey sabır. çok sabır.
evet belki iyi bir koca değilim, belki iyi bir insan da değilim ama en azından ne olduğumu veya ne olmadığımı ifade edebiliyorum! yeterince destek olamıyorum ona da kabul..
kendimi aklamak amacında değilim.. aklamak bana ne kazandıracak veya şu anki durumu nasıl çözümleyecek ki..
bu süreci en hafif nasıl geçirebilir, ne yapabilirim diye düşünüyorum şu an..
biliyor musun güncem, ben aslında o kadar odun bi adam değilim. sadece uçlarda yaşadığım duygularım daha önce olduğu gibi şimdi de beni yanlış şeylere sevk ediyor. ne yazık!
kadınların en büyük hatası erkeklerin de kendileri gibi olmalarını beklemeleri. lütfen beklemeyin!
bir çocuk için annenin yeri nasıl ayrıysa babanın yeri de apayrıdır!
