14 Ağustos 2017, Pazartesi
saat: 17:03
Aylarca başkalarının bloglarını, yazılarını , kitabını falan okuduktan ve iyiymiş keşke biz de yapabilseydik dedikten sonra geçen pazartesi O.la beraber tak diye şekeri kestik.Ki ben her gün mutlaka 1-2 porsiyon tatlı yiyen, herrr türlü tatlıyı lezzetli olup olmamasına bakmadan lüpleten, aşırı tatlı canavarı bi tipimdir.Son zamanlardaki aile rutinlerimizden biri de her akşam 2 kişi oturup yarım kilo dondurmayı görmmekti:)
Bu kadar bağımlılığı ve şekerin hayatımızda ne kadar çok yer aldığını düşününce çok zorlanacağımı düşünmüştüm ama henüz pek etkilendiğimi söyleyemicem.Rafine şeker hiç tüketmiyoruz, beyaz ekmeği, makarnayı , pirinç pilavını, patatesi falan kestik. Şu ana kadar önümde tatlı tüketildiğinde hiç canım istemedi mesela ama bugün aldığım yemeğin yanında makarna verdiler o beni biraz zorladı gibi sanki.
Geçen hafta ara ara halsizlik, yorgunluk, baş dönmesi falan yaşadık ikimiz de.Bunun şeker çekilmesinden olduğunu biliyoruz o yüzden endişelenmedik. Ctesi pazar oldukça şiddetli bir mutsuzluk durumu vardı üzerimde, sürekli uykum vardı falan.
Bugün çok daha iyiyim. Sabah rahat uyanıyorum, gün içindeki özellikle öğleden sonra yaşadığım o sürekli mayışıklık halini hisetmiyorum. Gün içindeki tatlı krizlerim ve ani acıkmalarım da yok , uzuun saatler birşey yemesem de aşırı acıkmıyorum. Ve ilginç bi şekilde bir hafta oldu daha ama ikimizin de cildi değişmeye başladı.Daha pürüzsüz ve pembe bir cilde dönüşüyor. Hamilelik sonrasında ödem yüzünden büyüyen ayaklarımı sokamadığım ayakkabılarıma sığrmaya başladım. En güzeli en sona sakladım; bir haftadır şeker dışında istediğim herşeyden istediğim kadar yiyip (mesela her akşam kuruyemiş, her öğlen tuzlu kurabiye,bol bol meyve) 2 kilo verdim.O . da aynı şekilde tabi, o da 2 kilo vermiş.
Her hafta böyle kilo versem istediğim bedene düşmek ne kadar kolay olcak öyle!
