15 Ağustos 2017, Salı
saat: 22:23
çocuklar beton çocuk diye bir çizgi film izliyorlardı
kendimi gördüm bir an. beton gibi olmuşum sıfır his
duyu organlarım kendini minimuma almış, enerji tasarrufu yapıyor sanki.
bazı gerçekler vardır ne değiştirebilirsin, ne kaçabilirsin, ne katlanabilirsin, ne de sürdürebilirsin. ve o gerçekler hep o yanı başında durur hiç gitmez, geçmişin olur geleceğin olur. olacağı varsa da olur. etiketin olur, değerin olur değersizlik sebebin olur. hep bir 'yok edici' gücünü kullanır. bir döngüdür yüzünü döndüğün an vurur yüze ifadesi...
öyle işte, kaçsan ayağına pranga, dursan cebine sıkışır, sussan kulağından ıssırır, görmezsen kalbini deler. o bazı gerçekler senin hayat imtihanın olur...
sevgiyi kovalarsan senden kaçar ya
bu gerçekler de sen kaçarsan seni kocalıyor, acısı kalıyor nem gibi...
kalbin meselsi değil bu
aşkın
sevginin
sevmenin
emeğin değil
acının meselesi. her yanını zehirli sarmaşık gibi saran acının...
güven bana diye edilen yeminler
hiç mi hiç asla
lütfen kalbin bana ısınsın
diye diye
gerçek yalanlar
acı yalanların
üzerime közle yapıştırılan damga gibi be
heyt be deli kız, sende bu halleri yaşayacak mıydın?...
