29 Ağustos 2017, Salı
saat: 22:00
Merhaba güncem
Kaş büyükçakıl'da yaşanan son dramın ardından sabah 6 gibi evin önünde yattığım banka çağırıp biraz konuşup sonrasında evde uyandık. Uyandığı gibi kalk dedi ve bitik olan psikolojimin yardımıyla yataktan kalkamadım ve öğle 12 gibi şarabı açıp başladı bilinen sona. Yok ya öyle olmadı sanırım ertesi gün tamamen sessiz bi şekilde akşam başlayıp 1 şişe şarap devridi balkonda sızdı ertesi günde benim psikolojim yıkıntı halindeyken kalkmayınca yine şaraba başladı ve akşam 4 gibi salonun ortasına kusucak kadar sarhoş oldu. Neyse o geceyi atlatıp dünü huzurlu şekilde geçirdik neden geçirdik çünkü sktiminin kaşında kahvaltı yapıcak yer ayarladım ve oraya gittiğimiz için mutlu oldu akşamına da 2 goygoy yapıp rve döndük. Hala bişeyler yapası vardı dışarda ama çalışmam lazım diyip girdim bi şekilde eve. Bugün de gürcü'ye yemeğe gidicektik bi anda onu iptal ettirip hadi burda yiyelim ayarla falan diye kendince yine bi romantizm gerginliği yükledi üstüme. Ben de aynı gerginlikle yalapşap ayarlamamla sinirini bozdum vr herifler masayı atmış olmasına rağmen kıyıya bu sktir olup gitti. 100 kere konuşma sonunda skerler diyip kusura bakmayın diyip eve geldim açtım bu sefer de ben şarabı balkonda boş boş oturuyorum. Bu işin bu şartlar altında oluru yok bunu görmüyor muyum? Görüyorum. Neyin ızdırabını çekiyorum peki? Bunu niye kendime yapıyorum?
Büyük bir kısmı vicdani bence. Kendi vicdanımla olup yapmak istediklerim arasında fark var. Bu çelişki beni boğuyor ve yoruyor. Daha fazla kimseyi üzmeden devam etmeliyim hayatıma düsturuyla yola çıkıp, hayatımı sikmeyi düstur edinmiş bir kadınla ilerliyorum hayatıma. En büyük derdi beni yemeğe çıkartmıyosun olan bi kadınla birlikteyim şu koca dünyanın sıkıntılarının ortasında. Bugün de dediğim gibi güncem, dışarda yemek yemek zerre skimde değil. Nolur bi sonraki güncem huzurlu olsun.
