03 Eylül 2017, Pazar
saat: 11:17
Dostoyevski eğer gerçek bir insan olmayıp bir hayal kahramanı olsaydı şayet onun bu dünyada ete kemiğe bürünmüş hali ben olurdum.
Belki de aynı şey Casanova içinde geçerli.
Sanırım ahlaksızlık fazlasıyla tatlı gelmeye başladı aciz halime.
Türlü türlü bedenlerde suçlar işlemeyi ve bunları hikayeleştirmeyi ahlaksızlık sayarsak tabi eğer.
Casanova'ya göre bu ahlaksızlık değil özgürlük, Dostoyevski'ye göre ise tamamen hastalık.
Bana göre ise yok olmanın kapısını aralayan bir başlangıç.
Sonun başladığı yerdeyim. Büyük,kocaman, görkemli bir tepeden İstanbul'a bakıyorum.Bulutlar sıralanmış,bulutlar köpük köpük,bulutlar tükenmiş ama bulutlar hala insana yaşama sevinci veriyor.
www.youtube.com/watch?v=MdYGQ7B0Vew
