15 Eylül 2026, Salı
saat: 12:45
Bugün kan sonuçlarımı aldım. Her şeyin yanında , kötü bir fontla "çok iyi" yazıyor. Sanırım sadece üre asit gibi bir şeyden iyi almış olabilirim.
Bazen kalp krizi geçireceğimden emin sağ kolumu tutarak geziyorum. Sonra aslında kalbin solda olduğu aklıma geliyor.
Bazen günlerin ne kadar kısa olduğunu düşünüp bazen vasiyetimi Benjamin yazdı ben de okumadan imzaladım onu aklım başımdayken okumam, dahası yenisini, official bir şekilde yazmam lazım diye düşünüyorum. İçimde birisi, hauptstrassedeki kötü lahmacuncunun önünden geçerken, hiç yemek yapasım yok, lahmacun yiyip biraz kültür kazansınlar diye yürüyor. Herhalde çok hızlı yürüdüğüm için bacaklarım hep ağrıyor.
Listemdeki şeylerden bu sadece biri.
Evren'i yeni bir gözle anlamaya dinlemeye çalışıyorum.
Onlar çocuğummuş gibi hissetmiyorum.
Çocuğum belki de tam da böyle hissediliyordur.
Otu bıraktığım dönemde-yaklaşık üç yıl ama emin olamıyoruz-otu içtiğim zamanki arkadaşlarımla(bütün arkadaşlarım) görüşmediğim için, şimdi görüşünce o üç yıldan bihaber oluyorlar. Sanki devam ediyor gibi geliyorlar onlara.
Oysa ben uzun bir üç yıl yaşadım.
Neye yaradı mutlaka bir şeylere yaramıştır.
Çünkü neticede yine içiyorum ve daha botokslu olduğum için, çalışmaması gereken kaslarım çalışmadığı gibi menapoz yüzünden erken eridikleri için hep bir ağrı halinde olmam dışında bende bir değişiklik fark etmiyorlar.
Dereyi geçmek için iki taşın arasındaki mesafe 3 yıl.
