09 Kasım 2026, Pazartesi
saat: 02:48
Rutinde yazma etme isleri cok iyi gidiyor. Rutinlere ilk defa bu kdr uzun sure istikrar sagladim. Kendimi tebrik ediyorum. Zira bu benim bunye icin cok fazla. Bazen sikildigim seyleri surdurmek azap cunku.
Ozellikle egzersiz ve odev yapmak bayiyordu. Yine bayiyor aslinda ama hooopp diyip basliyorum. Hollandalilarin su “hap hep hup!” Demeleri gibi ihihu
Neyse…
Meltem ara ara duygusal biseyler postluyo. Maj atiyo watsaptan yaziyo fln. Yaavvv n bakasim geliyo n yanitlayasim. Bi kac gun surunuyo artik bildirim kalksin diye goruldu atiyorum. Biri tarafindan hayal kirikligina ugradigimda. Veya n bileyim cok kizdigimda vs… beynim otomatik olarak o kisiyi siliyo. Yokmus gibi. Hic olmamis gibi. Aslinda o kdr mesai harcamamis, sevmemis veya n bilim biseyler patlasmamis gibi. Ölmüş gibi kabul ediyorum. Ve cok aniden olabiliyor bazen. Bu kdr hizli adapte olusuma cevrem sasirabiliyor. Hatta ben de!
Bu bir travma tepkisi olabilir demisti terapistim. Bir sure calistiktan sonra dehb den de olabilir dedi.
Aman neyse n. Kalbimin sogumasi oyle iki dk ile olmuyor ki. Buyuk bir sebep olmadan neden bitsin. İyiyim ben gecen yilki o tukenmislik halim vok acayipti. Ama onu da dusundukca anliyorum cikmazimi. Tatliya baglanmasi cok guzel oldu.
O tarafa karsi da eskisi gibi hissetmiyorum ayri mevzu.
Bir sure de mesafe koymak istiyorum hatta. Biraz uzaklasmak iyidir.
Bugun kosarken masumiyet muzesine basladim. İzleyecek bisey bulamiyorum. Kosarken cok fokuslanmak yada hollandaca icerik olmuyo. Neyse citir cerezdir diye actim. Dizi surekli beni ordan oraya goturuyo. Enteresan. Zihnim cok garip.
Eleman acayip Arman i hatirlatti. Aslinda alakalari bile yok. Niyeyse bi mimigi ile animsatti. Ona haksizlik ettim bunu biliyorum. Yasadigimiz inanilmazdi! Yani! Gercekten muthis bir bucuk yil gecirdim onunla birlikte! İkimizin dunyasi kusursuzdu! Sadece ikimiz olsaydik sonsuza kadar mutlu olurduk belki bilmiyorum. Belki de olmazdik. Ama devam edemezdim! Ona cok fazla zaman vermedim. Hakli nedenlerim vardi. Pek fazla inancim yoktu belkide. Turk ve musluman biriyle hatta populer biriyle evlenmesine sasirdim. Bak yapabiliyorum diye bagiriyor gibi oldu. Neyse… Aslinda sonrasinda cok fazla dusunmedim. Yoluma devam ettim. Bilge sordu son gorusmemizde. Hic aklina gelmiyor mu? Ozlemiyor veya nasil olurduk acaba diye dusunmuyor musun? Duraksadim. Dusunmustum ve bi karar vermistim sonra kararimi uyguladim ve bunu dusunmeyi biraktim dedim. Guldu. Biliyorum ve bu yuzden yillarca bana ugrayip seni gorme umudunu besledigini seni sordugunu sana soylemedim dedi. Hala karsilastiklarinda soruyormus.
Bilemedim…. Yine o anlardan biri… bosluk!… kirgin degilim kizgin da degilim!. Guzel bisey yasadik. Bazen dunya seni baskalari icin hazirliyor… zaten kisa sure sonra sevgilimle tanistim. Ve uzun surmeden de evlendik! Hic pişman olmadim. Mutlu bir hayatim var…
En son sirkete ugradigimda ailecek ikizi ile gorustuk. Olanlardan habersiz bol bol bize ondan bahsetti. Amerikada oldugunu soyledi. İyi tesadüf oldu zira normalde tam tersi o burda herman amerikada oluyordu. Gecen gun sirketten profilime bakildi. Büyük tesadüf. Ara ara birileri bakıyor zaten sirketten.
Belki tasarimci ariyorlar denk geliyo belki de o yapiyo bilemem
Neyse… degisik… aptal bir dizi neleri getirdi. Zihin deryasi cok derin
Guzel yaaa! Bu yuzden de burda olmayi seviyorum galiba. Kimseyle hic bir yerde bir anin olmadigi bir dunyada. Avrupada gordugum her yerde sevgilimin ayak izleri var. Hatta kizimin… daha gezilecek gorulecek ne cok yer var… kurulacak ne cok raki sofrasi, gulunecek ne cok hikaye ve birikecek ne cok ani var!…
Guzel ya!…
Gideyim biraz kitabimi okuyayim ecu!…
Keyiflendim yine…
